Ook Molise, na Valle d’Aosta de kleinste regio van Italië, heeft z’n reepje kust, al zal het niet meer zijn dan zo’n dertig kilometer. Over de A14 naar het zuiden jakkerend of terug naar huis, ben je er in een oogwenk voorbij. Toch ligt hier aan de kust, vlak bij de grens met Puglia, een stadje dat de moeite van de afslag waard is: Termoli.
Het oude centrum ligt op een kleine verhoging die de zee insteekt. De streek werd al lang geleden bewoond, getuige de aanwezigheid van resten van Romeinse villa’s. Maar waarschijnlijk trokken de bewoners zich ten tijde van de barbaarse invallen terug op dit promontorio.
De oudste documentatie van het huidige Termoli betreft een gebouw waarop later in de twaalfde of dertiende eeuw de kathedraal werd gebouwd in romaans-apulische stijl.
De kathedraal heeft een voorgevel waarin zeven rijk bewerkte bogen verwerkt zijn. In het midden is een prachtig portaal en daarboven een rozet.
Rond de kathedraal strekt zich het compacte historische centrum uit. Dat bestaat vooral uit kleine stegen waarin de vroegere visserswoningen verborgen liggen.
Aan de zeezijde loop je rondom over de oude stadsmuur (of moet je zeggen: zeewering?) die bijna loodrecht in zee steekt. Langs de oostkant ligt de haven van waaruit bootverbindingen zijn met de Isole Tremiti.
Aan de westkant strekt zich een kilometerslang strand uit.
Imposant zijn de resten van het kasteel van Normandische oorsprong maar eerder stond er al een Longobardische toren.
Het kasteel in zijn huidige vorm is een erfenis van de in Zuid-Italië alom aanwezige Frederik II en dateert dus uit de dertiende eeuw. Het valt op door zijn buitengewoon sobere vorm.
De keizer is nog steeds populair in Termoli.
Ten noorden van Termoli, langs de kuststrook tot Ortona, vinden we de beroemde trabocchi. Het lijken prehistorische monsters die de zee insteken, maar het zijn toch gewoon ingenieuze installaties voor de visvangst.
Sommige zijn nog steeds in gebruik, andere zijn omgeturnd tot restaurant. Een mooiere plek voor een vers visgerecht kun je niet bedenken.
