Er zijn van die nummers waarvan de intro zo bekend is dat je gelijk de rest van het lied automatisch mee zingt. ‘La poupée qui fait non’ is zo’n nummer. Het lied heeft nogal wat controverses veroorzaakt. Wie echter goed luistert, kan uit de tekst niet meer puren dan een platonische verliefdheid ‘Ze is zo lief, dat ik er s’nachts van droom’, ‘Niemand heeft haar ooit geleerd ‘ja’ te zeggen’ en ‘Nochtans zou ik mijn leven voor haar geven’ zijn statements die op zich niets kwetsend in zich dragen. Dat Polnareff veel ophef veroorzaakte heeft meer te maken met zijn imago en het overdonderd succes daarvan dan met dit liedje.
Op zich was het niet verwonderlijk dat Michel Polnareff een buitenbeentje was. Hij werd geboren als zoon van een danseres en een Russisch Joods immigrant. Hij werd ook een gezicht van de ‘beat generation’ en verschool zich meestal achter een donkere zonnebril, zijn handelsmerk. Als performer werd hij ook vaak geportretteerd als Bowie- adept, met een androgyn imago, extravagant gekleed.
Uit het vorige mag blijken dat Polnareff meer was dan zijn liedjes, hij was het uithangbord van een nieuwe generatie. Op zich dus iemand die zijn tijd ver vooruit was.
Dat ‘La poupée’ zo’n enorm succes heeft geboekt is deels te danken aan de gitaarpartij (en zijn herkenbaarheid) maar let op! Die gitaarriff staat op naam van niemand minder dan Jimmy Page (gitarist van Led Zeppelin).De tekst staat op naam van Frank Gérard, illuster tekstschrijver voor ondermeer Juliette Gréco, Brigitte Bardot, Françoise Hardy, Gilbert Bécaud, France Gall, Dalida e.a.
Dat het lied een rol speelde in de politiek bij de portrettering van ‘Madame Non’ (Joëlle Milquet) is dus een interpretatie van politieke aard, die eigenlijk met het lied niets van doen heeft.
Wel toont het aan dat het decennia lang het collectief geheugen bleef aanspreken, wat op zich sprekend is voor het impact ervan. Het werd dan ook in het Italiaans ‘geleend’ door Mylène Farmer en Khaled, door Polnareff zelf en ook door de covergroep ‘(I) Quelli’ die de tekst lieten voor wat het was, en dat is goed ook want wie wil er nog sleutelen aan een wereldwijd succes!
