Als er al één lied mag zijn dat internationaal de ‘Italianità’ uitdraagt, dan is het wel het wereldberoemde ‘L’Italiano’, waarvan Salvatore ‘Toto’ Cutugno de auteur is. In 1983 bracht hij het op het San Remo Festival en werd (slechts) vijfde met dat nummer. Oorspronkelijk weigerde ook Adriano Celentano het op te nemen! Er was een tussenkomst van de organisator van het festival (Gianni Ravera) nodig om Adriano te overtuigen. Dat het daarna wekenlang nummer één in Italië werd is geen geheim.
Totaal anders liep het met nummer ‘Soli’ dat Toto schreef voor Celentano (en dus niet omgekeerd) en dat het titelnummer van de langspeelplaat van de toen reeds uitzinnig populaire cantautore, presentator, acteur, televisiester Adriano Celentano werd. Maar ook ‘Soli’ bereikte de eerste plaats van de Italiaanse charts en verbleef er weken.
Het lied kan titelsgewijze als een metafoor gezien worden voor de vele Italianen die in quarantaine worden gedwongen door de uitbraak van het Corona virus. Maar om die reden werd het uiteraard niet geschreven in 1979.
Het lied vertelt in feite in grote mate hetzelfde verhaal als het in Nederland zeer beroemde ‘Weet je wat we doen?’ van Conny Vandenbos. Een ‘moderne’ boodschap als je het zo wil: we sluiten ons tweetjes af van het dagelijkse leven en beleven ons ‘soli’ (let op de meervoudsvorm!) – zijn op de meest aangename wijze: de telefoon van de haak (toen nog) (‘We gooien hem van vier hoog het raam uit’) en enkel het nu telt (ora si, ora qui). En dan volgt er nog een prachtige omschrijving: ‘soli, la pelle come un vestito’, de kruimeltjes op het bed, de wereld aan ons. Het vensterraam toont de wereld als een stomme film … en wat volgt is de intimiteit zelve (‘il tuo pudore amando rende il corpo tuo più vero’), pure poëzie… De tijd lijkt stil te staan. Wat wil een mens nog meer?
Een meer dan prachtig verhaal dus. Verkies jij Toto of Adriano?
