Crowded House
‘Don’t dream it’s over’ is een verdomd sterk lied, een Australische binnenkopper. De weidsheid, de uitgestrektheid, de eindeloze vergezichten (‘You’ll never see the end of the road’) contrasteren telkens weer met de innerlijke beperktheden om zoveel grootsheid te capteren. Tim Finn (van Crowded House) is erin geslaagd die dualiteit in één lied samen te vatten. Als spiegel gebruikt hij de veerkracht die je zelf toelaat in een relatie om sterker te zijn dan de wereld daarbuiten. ‘They come, they come to build a wall between us, we know they won’t win’. Even hangt de hoofdpersoon in de touwen, maar het lied schreeuwt de kracht van de overtuiging dat liefde uiteindelijk overwint. Geloof in jezelf, geloof in de liefde is uiteindelijk datgene waar het om draait. De media krijgen daarbij een draai om de oren: ‘In the paper today tales of war and waste’, maar daar tegenover ‘Get to know the feeling of liberation and release’.
Venditti
Antonello Venditti heeft dit lied goed begrepen en er een Italiaanse versie van gemaakt, het beeldmateriaal aangepast aan de Italiaanse realiteit (snelle wagens, de rand van de zee), maar ook gemonteerd tegen de innerlijkheid van de zo beroemde Italiaanse passie. De vurige Romein, doctorandus in de rechtsfilosofie, vertaalde het strijdbare eenzaamheidsgevoel meesterlijk als volgt: ‘Lo so, lo sai, la mente vola fuori dal tempo e si ritrova sola’ (Ik weet het, jij weet het, de geest laat zich niet door tijd bedwingen en uiteindelijk ben je alleen). Maar hij stelt daar de sleutel van de passie tegenover. Ik wil je omdat trots mij dwingt, maar ook een immens verlangen dat telkens in mij opwelt als een vloedgolf ‘alta marea’. Maar een (innerlijke) vloedgolf rolt aan en af en dat beschrijft hij meesterlijk: ‘Tu sei dentro di me, come l’alta marea… sei il mistero profondo, la passione, l’idea, sei l’immensa paura che tu non sia mia’. Uiteindelijk is het dus afwachten of de liefde overwint, maar vooral is dit lied een machtige woordenstrijd over een innerlijk gevecht.
Mooi, mooi, mooi, maar vergeet ook te genieten tussendoor zoals Jeff Lynne (van Electric Light Orchestra) het uitdrukte in ‘Livin’ things’: ‘Ridin’ along on the crest (top) of a wave, feels like magic’.
