Stel dat dit een quizje is. Gegeven: ‘Peru. Panfluit. Klassieker.’ Geef de titel van het nummer. De kans is groot dat binnen de kortste keren ‘El condor pasa’ uit de bus komt. Zo bekend is het nummer.
Ok, een nieuwe vraag: Wie zong: ‘Non ho l’età?’ Ook daar zal vrij snel het antwoord op komen: euh, dat zangeresje met die prachtige naam, ja, Gigliola Cinquetti! En niet te vergeten: ze was ook nog gezegend met een mooie stem. Het nummer ‘Non ho l’età’ was haar ‘op het lijf’ geschreven. Ze had de leeftijd nog niet om een relatie aan te gaan met een volwassen man, maar wel het talent om San Remo te winnen.
Wat is nu het verband tussen één en ander? Het laat zich raden: Gigliola Cinquetti zong ook een versie van het liedje over de ‘vluchtigheid’ van de liefde. ‘Il condor’ werd overigens ook uitgebracht in de Spaanse versie (met de originele titel).
Intussen was het nummer zelf al bekend in de ‘wereldhit’-versies van Simon & Garfunkel (met de toevoeging in de titel ‘If I could’) en in de zuiver instrumentale versie van Los Incas. Een boel orkestvariaties volgden (James Last, Franc Pourcel e.a.).
Al bij al niet slecht voor een nummer dat begon als ‘zarzuela’ (soort operette waarin -in dit geval’ de strijd van de Indianen tegen hun overheersers werd geportreteerd), een werk in het Quechua, de Inca-taal.
Wij bezorgen u hierbij twee versies: degene die zich baseert op de oorspronkelijke muzikale versie (de bekende tune komt pas na 2 minuten) en de Italiaanse versie van de mooie Gigliola.
Deze versies zijn een bewijs te meer dat muziek als taal zo krachtig is, dat het gevoelens en landsgrenzen weet te overstijgen. Geniet ervan!
