In de Romeinse keizertijd waren het de gladiatorenspelen. Nu zijn het opera’s, concerten en theatervoorstellingen die de Italiaanse amfitheaters tot leven brengen.
Je bezoekt Verona, je verliest je in de dromerige charme van de stad. Het eerste dat je waarschijnlijk doet, is het balkon van Romeo en Giulietta opzoeken. Passie, wraak, eer, legendes en mysterieuze verhalen zijn in de loop van de tijd verweven met het leven en de traditie van Verona.
Verona heeft natuurlijk nog veel meer bezienswaardige bestemmingen die veel te vertellen hebben. De Arena, dat grote opvallende monument in het historisch centrum van de stad is zo een van die plekken die je van de Romeinse oudheid naar het heden loodst, omringd door een aura die meereist door de eeuwen.
Arena van Verona
De Arena van Verona op het centrale plein Piazza Bra’ is een van de oudste amfitheaters uit de 1ste eeuw na Christus die de Romeinen ons hebben nagelaten. Wist je dat de bouwtechnieken van de arena van Verona, samen met die van Pola, van fundamenteel belang zijn geweest voor de latere bouw van het Colosseum, het grootste amfitheater van het Romeinse rijk?
Met haar tweeduizend jaar heeft deze arena heel wat avontuurlijke scenario’s gekend met bloed, circus en belcanto. Gladiatoren, wilde beesten, christelijke martelaren, ketters, ridders en kunstenaars wisselden elkaar af in de loop van de eeuwen. Daar waar zich nu elegante en beroemde opera’s afspelen, woonden ooit de prostituees van de stad.
De gladiatorenspelen van de antieke Romeinen ruimden in de middeleeuwen plaats voor gerechtelijke gevechten, een wel erg concreet systeem voor het oplossen van onzekere juridische geschillen. De betrokken partijen werden vertegenwoordigd door kampioenen, professionele jagers die, naakt en ingevet met olie, met hun kracht beslisten over de afloop van het proces. Ook Dante Alighieri was zelf een toeschouwer zoals hij herinnert in de Canto XVI van de “Hel” van de Divina Commedia.
In de 16de eeuw vonden de eerste gedocumenteerde steekspelen tussen de Toscaanse ridders plaats die enkele eeuwen later dan weer plaats ruimden voor stierengevechten. Begin 19-de eeuw stond de stad Verona onder Franse heerschappij en ook Napoleon Bonaparte was een enthousiaste toeschouwer van de toen erg populaire stierenjachten in de Arena.
Paardrijtoernooien, wielerwedstrijden, acrobatische gymnastiek, bingospelen, de Arena van Verona heeft ze allemaal beleefd. Zelfs de Wild West Show van Buffalo Bill kwam twee keer op tournee naar Verona met een unieke kroniekschrijver zoals Emilio Salgari, de vader van Sandokan.
Stilaan kreeg de Arena dan haar huidige culturele bestemming met een eerste operaseizoen in de helft van de 19-de eeuw en de grootse start van het operafestival in 1913 met de opera Aida van Giuseppe Verdi, waarvan de seizoenen sindsdien bijna ieder jaar onafgebroken plaatsvinden. In datzelfde jaar werd de Arena van Verona destijds ook het grootste openlucht operatheater ter wereld. Gladiatoren en wilde beesten keerden er alleen nog terug als protagonisten van historische films.
Niet alleen muziek
Wil je na de magie van de lyriek genieten van een exclusieve gastronomische ervaring?
Ga naar Darì Ristorante & Enoteca (Vicolo Cieco S. Pietro Incarnario, 5) in het majestueuze historische Palazzo Ca’ Rezzonico. Je vindt het op wandelafstand van de Arena, aan het einde van de doodlopende weg San Pietro Carnario. Hier word je ontvangen door de familie van Chef Darì die je verrassen met een geraffineerde menukaart. Je vindt er oude originele recepten met smaken en aroma’s uit het verleden herwerkt met moderne technieken. Een aanrader om in de sfeer van de Opera te blijven: de tagliolini met truffels en een Filetto alla Rossini, die je ervan overtuigen dat Verona nog veel meer te vertellen heeft.
