Het leuke aan vakantie is dat je tijd hebt. Tijd om de ene dag lekker te niksen, om vervolgens de volgende dag alle tijd vol te plannen.
Kayakken op het Lago di Santa Giustina
Vanaf ons verblijf aan het Caldonazzomeer vertrokken we naar Romallo. Hier hadden we bij Parco Fluviale Novella een kayaktocht geboekt.
Eerst naar het verzamelpunt om vervolgens in busjes richting het lago di Santa Giustina te rijden. Waar we na een korte uitleg, gewapend met helm en zwemvest de kayak ingingen. Het was flink peddelen over het supermooie meer. Helemaal omdat mijn zoon, die voorin de kayak zat, meer de tijd nam om om zich heen te kijken, dan om te peddelen.
De tocht was prachtig en soms uitdagend door de smalle kloven. Drie uur later en twee grote spierballen op mijn armen verder, belandden we weer op het droge.
De te lieve vrouw
Weer terug in de auto reden we naar Cantina El Zeremia. De Cantina ligt vlak naast het meer tussen de appelgaarden.
We zetten de auto langs de kant van de weg en keken een beetje zoekend om ons heen. Tot er van boven een raam werd open gedaan. Er stak een vrouw door de opening die wat onverstaanbaars riep en wees naar de deur beneden. We liepen richting de deur en daar stond ze… De te lieve vrouw, met een hele grote vriendelijke lach, wenkend om naar binnen te komen. Ik schrijf bewust ‘te lief’, want deze vrouw was echt de overtreffende trap van lief. Zo aardig en gastvrij.
Italofan? Sluit vandaag nog aan!
Daar stonden we dan; “Siamo Olandesi, parlo Italiano male e capisco un po”. Geloof dat het zoiets was wat ik eruit
stamelde. Ze begreep in elk geval wat ik bedoelde, want vanaf dat moment werd er heel duidelijk gearticuleerd en werden de bewegingen van haar handen een soort gebarentaal.
Ze nam alle tijd voor ons. We werden met liefde voor haar familie en met passie voor de wijn rondgeleid. Eerst beneden door de koele kelder en daarna naar het proeflokaal. Waar ze eerst zorgde dat de kinderen een koud glas sap en wat lekkers kregen. Ze vertelde over de wijn terwijl wij ervan proefden. Het fotoboek van de familie werd erbij gehaald waardoor ze nog trotser over haar overleden man en haar zoon sprak die nu het bedrijf runt. Veel soorten wijn waren er niet, maar stuk voor stuk waren ze lekker!
Tja, de te lieve vrouw van Cantina El Zeremia… Hoe zou het nu met haar gaan? Kom je er een keer in de buurt, en heb je tijd, wil je dan voor me kijken?
Tijd om de dag af te sluiten
De vakantie zal geen vakantie zijn als er op zo’n dag geen tijd zou zijn voor een mooie plek om te eten. Van de te lieve vrouw, moesten we toch echt even eten bij ‘Terazza Dei Sapori’, wat om de hoek zat bij haar. Het restaurant is misschien niet heel bijzonder, maar het uitzicht vanaf het panoramische terras… Wauw!
Met een volle maag, spierballen van het kayakken en lekkere wijn mee, is het dan echt tijd om terug naar de camping te gaan. Tijd om te relaxen nu…
