Ryan Paris is het pseudoniem van Italiaans zanger Fabio Roscioli (Rome, 12 maart 1953).
Ryan Paris is een zanger, gitarist, componist en muziekproducer. Hij studeerde geschiedenis van de architectuur, klassieke gitaar en ook acteren. Hij vatte ook studies aan voor Arrangeren voor Groot Jazzorkest aan het Conservatorium van Frosinone. Fabio was muziekleraar aan de middelbare school Virgilio en gitaardocent aan de Testaccio-school voor populaire muziek. Een ruime muzikale achtergrond, kortom.
Acteren deed Roscioli ook. Als acteur heeft hij kleine rollen gespeeld in verschillende films, waaronder: Baby Sitter – Un maledetto pasticcio met Renato Pozzetto, C’era una volta in America van Sergio Leone en enkele science fiction films geregisseerd door Alfonso Brescia aan het einde van de jaren 1970.
In 1983 kwam de grote doorbraak, toen Roscioli onder het pseudoniem Ryan Paris een geweldige hit scoorde met het lied Dolce vita, dat hij zelf componeerde en uitvoerde. De productie was van de hand van Pierluigi Giombini.
Dolce vita werd aanvankelijk in Italië uitgebracht door het label Discomagic Records, en bereikte daarna het nummer één in bijna alle hitlijsten over de hele wereld. In de UK strandde hij op de vijfde plek. Het leverde Ryan Paris twee optredens bij Top of the Pops op. Het nummer bereikte de koppositie in Frankrijk, België, Zwitserland, Nederland, Denemarken, Spanje en Oostenrijk.
De volgende single, Fall in Love, was een minder succesvol nummer, dat er toch in slaagde de UK en Franse hitlijsten binnen te komen en op nummer 7 in de Spaanse charts. In de daaropvolgende jaren produceerde Ryan Paris zes tracks voor Coca Cola tussen 1999 en 2000. Daarna concentreerde hij zich op componeren, het bestuderen van elektrische gitaar (Ryan was professor in zang en klassieke en Braziliaanse gitaar) en muziekproductie in zijn opnamestudio.
In 2010 werd onder het onafhankelijke label I venti d’azzurro Records een nieuw nummer uitgebracht, waarvan Ryan de auteur is van tekst en muziek, getiteld I Wanna Love You Once Again. Het lied is gebaseerd op het Italo disco genre. Daarna volgden in 2011 Parisienne Girl, Sensation of Love (2013), dat het succes van 2010 herhaalde, Yo quiero amarte una vez mas (2014), It’s my life (2015-2016), Buonasera Dolce vita en Love on Ice (2017).
