Wanneer je vanaf de afrit Taggia de autosnelweg E80 langs de Ligurische kust verlaat voor een rit landinwaarts, kom je in de Valle Argentina (of Valargentina) terecht. De vallei verkreeg deze naam doordat de rivier Argentina erdoor vloeit. Maar lokale bewoners verwijzen al even graag naar de grote hoeveelheid olijfgaarden waarvan de zilverkleurige blaadjes ruisen in de wind. De vallei begint vanaf Taggia en loopt verder bergop tot aan de Saccarello, een bergtop zo’n 1200 meter boven de zeespiegel. Taggia, de grootste gemeente van de Valle Argentina, verleende zijn naam aan de olijfsoort, zo typisch voor de regio: de Taggiasca.
Middeleeuws
Op de tocht landinwaarts vanaf Taggia is de eerste plek die je tegenkomt het Middeleeuwse stadje Badalucco. Badalucco ligt in het midden van de Valle Argentina, naast de Rocca di San Nicolò. Het oude middeleeuwse dorp, gebouwd langs de gelijknamige stroom, heeft typische stenen huizen in smalle steegjes, caruggi, en kleine pleintjes. Karakteristiek zijn de twee stenen bruggen uit de late middeleeuwen, gebouwd in de vorm van een bultrug, gelegen aan de in- en uitgang van het dorp. Beide bruggen overspannen de rivier Argentina. Het zijn de Ponte della Madonna degli Angeli uit 1614 en de Ponte di Santa Lucia uit 1551.
Een wandeling door het centrum confronteert je met het Middeleeuws verleden: kleine steegjes, gebouwd tegen de bergflank, en toegang tot het stadje langs liefst vijf(!) poorten. Een aanrader om de innerlijke mens te versterken is Osteria Cian de Bià. Geen menukaart hier, maar eten wat de pot schaft. Antipasti-gewijs passeren een hele collectie kleinere gerechten de revue. Daarbij lokale specialiteiten zoals stoccafisso (stokvis) en lumache (slakken). Overgoten met een lokaal wit wijntje ben je zo in vakantiestemming.
Taggiasca-olijf
Het waren monniken in Ligurië die in het tijdperk van de Romeinen de olijfboomvariant Olea europea cultivar selecteerden voor zijn milde maar tegelijk krachtige smaak. De Taggiasca-olijf vindt je uitsluitend op terroirs in Ligurië. De combinatie van kalkrijke grond en Middellandse Zeeklimaat zorgt voor de unieke smaak van taggiasca-olijfolie.
Het is een relatief kleine olijf, die groen of zwart kan zijn. Beide kleuren van olijf gebruikt men gemengd door elkaar. Het Ligurische landschap brengt met zich mee dat de taggiasca gedurende een lange tijd geoogst kan worden. Immers, de olijfgaarden aan de kust zijn sneller rijp dan die in het binnenland. Zo komt men tot een pluk die loopt vanaf oktober tot soms maart. Door het bergachtige terrein is de pluk zelf een volledig manuele operatie – geen machine die dit aankan – door netten onder de olijfbomen te leggen en vervolgens de olijven van de takken te slaan.
Olijfolie van ROI uit Badalucco
In de buurt en elders op deze website: Triora, Pigna, Apricale, Seborga, Dolceacqua
Lees alle andere bijdragen over Ligurië
