In 476 maakte de Heruul Odoaker zich min of meer geruisloos meester van Italië, het laatste restant van het West-Romeinse rijk. Hij mocht er zeventien jaar van genieten. Intussen maakten de Goten, onder leiding van hun nieuwe koning Theodorik, het Oost-Romeinse rijk onveilig. Keizer Zeno was zo handig om Theodorik op het idee te brengen zich op Italië te storten.
In 488 trok Theodorik die kant op met z’n hele volk; soldaten, vrouwen, kinderen, ouderen, wagens, geiten en huisraad. Odoaker verzette zich, werd tweemaal verslagen en moest zich terugtrekken in Ravenna. Deze stad gold als zo goed als onneembaar, maar moest zich na een beleg van meer dan twee jaar begin 493 overgeven. Van ellende waren de inwoners gras en honden gaan eten.
Twee dagen later werd de vrede getekend. Odoaker vroeg Theodorik om clementie en die kreeg hij. De Gotische koning ging te paard de stad binnen onder luid gejuich van het volk. De bisschop liet bij wijze van dank een Te Deum uitvoeren en liep de koning tegemoet met het kruis in de hand en met een hele stoet psalmen jubelende priesters achter zich aan. De feestelijkheden werden afgesloten met een groot banket ter ere van Odoaker. Aan het eind daarvan sneed Theodorik zijn rivaal de strot door, nadat hij eerst de rest van de familie had afgemaakt. Volgens Procopius werd Odoaker vermoord omdat hij het gewaagd had Theodorik voor te stellen met zijn tweeën te gaan regeren. Tja, ken je plaats.
