Door de eeuwen heen hebben de asperges lange wegen bewandeld. Geneeskrachtig kruid, afrodisiacum… en wondermiddel.
De legende verhaalt dat de heilige Antonius van Padua de zaadjes van de Asparagus Officinalis op de vruchtbare oevers van de Brentarivier plantte. Wanneer de witte vlezige asperges hun kopjes lieten zien, trok hij ermee naar de gevreesde veldheer van Padua, Ezzelino da Romano.
De beruchte tiran bekeek het geschenk eerst verbaasd maar al snel viel hij in de ban van dit delicate witte goud. Na de ontmoeting met de charismatische monnik begint de macht van Ezzelino drastisch te slinken en op zijn doodsbed enkele jaren later verklaart de bloeddorstige tiran dat hij in heel zijn leven alleen maar bang is geweest van Antonius… en van de asperges.
Negen eeuwen later verleiden de Witte asperges van Bassano, nu met een beschermde oorsprongsbenaming, nog altijd de Italiaanse lentetafels die, waarom niet, ogen naar hun Vlaamse zussen met botersaus en geprakte eitjes.
De Italiaanse groene variant is krachtiger en kruidiger en geeft al zijn culinaire romantiek vrij in “Aspergebundeltjes” met een saus van Siciliaanse bloedsinaasappelen uit de citrusboomgaarden van Catania of met Geschaafde Amandelen.
“Het was onvermijdelijk: de geur van de bittere amandelen deed hem altijd denken aan het lot van gedwarsboomde liefde” zei Gabriel Garcia Márquez in “Liefde in tijden van cholera”. En dan denk je meteen aan de legendarische amandelen van het Dal van de tempels in Agrigento op Sicilië.
Schenk hierbij: een Sauvignon Alto Adige of voor een geraffineerde wijn-food pairing, de witte Vespaiolo DOC Breganze, gemaakt met de inheemse Vespaiolo druiven die al tweeduizend jaar groeien op enkele meters afstand van de Noord-Italiaanse aspergevelden.
